Jaromír Nohavica, urzekający pieśniarz, który z biegiem lat dojrzewa jak wino
MF DNES – 15.05.2003 – Serial o interesujących ludziach z naszego regionu

Zrezygnował z alkoholu, a sam dojrzewa jak wino. Pieśniarz, autor tekstów, kompozytor, śląski bard Jaromír Nohavica występuje już od dwudziestu lat i jest coraz lepszy. Koncerty dla jego fanów stają się świętem, a bilety są dużo wcześniej wyprzedawane. Krytycy piszą świetne recenzje.
Jego płyta Divné století (Dziwne stulecie) otrzymała w 1996r. tytuł Czeskiej Płyty Roku, za album Moje smutné srdce (Moje smutne serce) wydany w roku 2000 odebrał platynową płytę. Zagrał w filmie Petra Zelenki Rok ďábla (Rok diabła), który odniósł wielki sukces. W sławie, która na niego spadła, daleko z tyłu zostawił swoich kolegów z czasów socjalistycznych festiwali folkowych Porta i Folkový kolotoč (Folkowa Karuzela) – Plíhala, Dobeša, Streichla i innych. Z pieśniarza folkowego stał się uznanym artystą.
Z wyglądu za bardzo się nie zmienił, jedynie ubranie i długie włosy koloru słomy ma czystsze niż w czasach, kiedy zasmucony przesiadywał w ostrawskich gospodach. Zachowuje dystans do krzykliwego świata showbiznesu i mediów. Poświęca się rodzinie, czyta, szczególnie lubi literaturę rosyjską, po mistrzowsku gra w scrabble. Przede wszystkim jednak przygotowuje kolejną płytę i koncertuje, najczęściej sam z gitarą i starym akordeonem „heligonką”, którą poprzez ojca odziedziczył po dziadku. Występuje w prowincjonalnych czeskich miasteczkach, ale swoją publiczność ma także na Słowacji i w Polsce. Pod koniec maja ma wyjechać na tournée do USA, gdzie ma dać dziewięć koncertów, głównie w placówkach kulturalnych związanych z czeską emigracją.

Nohavica urodził się w Ostrawie. Prawie dwadzieścia lat dorosłego życia spędził w Czeskim Cieszynie, gdzie przez szereg lat był bibliotekarzem. Na gitarze gra od trzynastego roku życia. Początkowo publikował wiersze, zagadki, krzyżówki. Jego pierwszym sukcesem w branży muzycznej był tekst piosenki Lásko, voníš deštěm (Kochanie, pachniesz deszczem), który w 1981r. napisał dla Marii Rottrovej. Teksty pisał też dla innych ostrawskich piosenkarzy.
Publicznie występuje od roku 1982, po raz pierwszy na ostrawskiej „karuzeli” folkowej. Szybko zyskał wiernych fanów. Wiele jego piosenek spopularyzowało się na kilka lat przed tym, nim zostały wydane na płytach. Komunistyczni cenzorzy uważali niektóre jego teksty za wywrotowe, dlatego też przez jakiś czas miał zakaz publicznych występów.
Po roku 1989 jego nazwisko pojawiło się na listach współpracowników StB (odpowiednik polskiej SB – przyp. tłum.). Nohawica określił to jako oplucie. „Mam czyste sumienie”, powiedział w jednym z wywiadów. Przyznał jednak, że kilkakrotnie spotkał się z mężczyzną, który przedstawił mu się jako porucznik Liberda, a którego nie potrafił „posłać do diabła”.

Jaromír Nohavica
Urodził się w 1953r. Maturę zdał w liceum w Ostrawie, zaocznie ukończył Średnią Szkołę Bibliotekarską w Brnie. Jest żonaty, ma dwoje dzieci. Pierwszy album Darmoděj (Darmodziej) wyszedł w roku 1988, kolejne to np. Mikymauzoleum (Mikimauzoleum), Tři čuníci (Trzy świnki), Divné století (Dziwne stulecie), Koncert.


P o w i e d z i e l i  o  n i m:

Karel Plíhal, piosenkarz (po tym, jak Nohavica pojawił się na listach współpracowników StB):
Bardzo lubię Jarka i wierzę mu. Jest od lat moim przyjacielem, prawie rodziną. Pozwolę sobie powiedzieć, że to dla mnie nic nie znaczy, ponieważ wiem, że ma czyste sumienie.

Vladimír Vlasák, publicysta muzyczny:
Jaromír Nohavica ma dar czarowania. Jego dojrzały głos, któremu z biegiem lat przybywa kolejnych barw, smaków i niuansów uczuciowych, poruszy nawet skałę i niezawodnie rozedrga wewnętrzne struny.

Pepa Streichl, ostrawski bluesman:
Jarek to fajny synek, który jest dumny ze swego regionu. Jest znakomitym tekściarzem, i chociaż mało kto o tym wie, dla mnie jest też wspaniałym gitarzystą.
 

Petra Sasinová
Zródło: MLADÁ FRONTA DNES